Uzaydaki en güncel gerçek olaylar; rekor kıran keşiflerden gerçek risklere kadar. Her haberin tarihi ve resmî kaynağı vardır; söylentiye ve çarpıcı başlığa yer yoktur.
Haberler yapay zekâ yardımıyla resmî kaynaklardan derlenir ve yayından önce ayrı, bağımsız bir gözden geçirme kaynakları yeniden kontrol eder. Her haberin en az bir birincil kaynağı vardır. Çalışma ilkeleri ve düzeltme listesi: Yayın standartları
ŞaşırtıcıGörevOtomatik inceleme
Voyager 1, Dünya'dan bir ışık günü uzaklığa ulaşıyor; insan yapımı en uzak nesne
NASA, Voyager 1 sondasının 18 Kasım 2026'da Dünya'dan bir ışık günü uzaklığa, yani yaklaşık 16,09 milyar mil (25,89 milyar kilometre) mesafeye ulaşacağını açıkladı. Bu mesafede bir radyo mesajı her yönde yaklaşık 24 saatte ilerliyor. NASA'ya göre bu dönüm noktası yaklaşık 50 yıldır bekleniyordu ve insan yapımı başka hiçbir nesne bu uzaklığa ulaşmadı.
Kesinlik düzeyi: Bu dönüm noktası sembolik; uzay aracının kendisi herhangi bir değişiklik hissetmeyecek. Voyager 1 çok sınırlı güçle çalışıyor; 18 ve 19 Ekim'de iletişim kurmak için yapılan iki deneme başarısız oldu, bağlantı 20 Ekim'de yeniden sağlandı. Bu kesintinin kesin nedeni hâlâ inceleniyor.
Terra görevi sona eriyor: NASA 27 yıl sonra uydudan bilimsel veri toplamayı durduracak
NASA, Dünya gözlem uydusu Terra'nın 1 Aralık'ta bilimsel veri toplamayı durduracağını duyurdu. Altı yıllık görev için tasarlanan Terra 27 yıl çalıştı ve beş aracı (ASTER, CERES, MISR, MOPITT ve MODIS) Dünya'nın atmosferi, karaları ve buzu hakkında bilgi sağladı. Ekip kalan yakıtla yörüngeyi alçaltacak ve Ocak 2027'de uzay aracının tüm sistemlerini kapatacak.
Kesinlik düzeyi: Veri toplamanın sona ermesi ve Ocak 2027'deki kapatma, NASA'nın açıkladığı planlardır. NASA'ya göre uydunun sistemleri yaşlanıyor ve yörüngesi kayıyor; bazı araçlar güç tasarrufu için daha önce kapatılmıştı. Terra'nın veri kayıtları ücretsiz ve herkese açık kalmaya devam edecek.
Perseverance, Mars'taki «Idubi» bölgesinde hidratlı silisçe zengin açık renkli kayalar buldu
NASA'nın Perseverance gezgini, Jezero krateri dışındaki «Lac de Charmes» bölgesinde yer alan «Idubi»'de, yakınlarda daha önce incelenen magmatik ve çarpma kayalarından daha parlak, açık renkli bir kaya kümesi buldu. Yeni indirilen SuperCam verileri, bu kayaların magmatik olmadığını ve hidratlı silisçe zengin olduğunu gösteriyor. Jezero'nun iç kenarındaki daha küçük birikintilerin aksine bu kayalar yakın mesafe bilim aletleri için yeterince büyük ve ayrıntılı bir inceleme çalışması başladı.
Kesinlik düzeyi: Hidratlı silis bileşimi SuperCam verileriyle destekleniyor, ancak kayaların nasıl oluştuğu (hidrotermal, toprak oluşumu veya yeraltı suyu süreçleri) henüz bilinmiyor. NASA yalnızca bu tür kayaların eski yaşam izlerini koruyup koruyamayacağı sorusunu gündeme getiriyor; yaşama dair herhangi bir kanıt bildirilmedi.
Yeni Gine'deki Puncak Jaya'nın tropikal buzulları Landsat görüntülerine göre neredeyse yok oldu
NASA Dünya Gözlemevi, Landsat görüntülerine dayanarak Endonezya'daki Puncak Jaya buzullarının yüzölçümünün 1988'de yaklaşık 4,31 kilometrekareden Eylül 2025'te yaklaşık 0,09 kilometrekareye, yani önceki alanın kabaca yüzde 2'sine düştüğünü bildiriyor. Ana izleme noktasında buz kalınlığı 2010'da 32 metreden 2023'te 4 metreye indi ve bu noktadaki buz Kasım 2024'e kadar tamamen yok oldu. Kalan buz akamayacak kadar ince ve parçalanmış durumda.
Kesinlik düzeyi: Alan ve kalınlık rakamları belgelenmiş uydu ve havadan elde edilen verilere dayanıyor, ancak 2026'daki buz alanı henüz ölçülmedi; Aralık ayında planlanan bir hava taraması bir tahmin sunmalı. Tamamen yok olma zamanı bir tahmindir: uydu çalışmaları 2030 civarını işaret ederken Endonezya'nın BMKG kurumu, mevcut El Nino nedeniyle bunun daha erken olabileceğini belirtiyor.
Starship gemisi yörüngeden dönüşte ilk kez fırlatma kulesi tarafından yakalandı; güçlendirici yakalanmadı
Starship Uçuş 15, 13 Kasım'da Teksas'taki Starbase'den havalandı ve 26 Starlink V3 uydusunu yerleştirdi. 42 numaralı gemi yaklaşık 22,5 saat uzayda kaldı ve 14 Kasım'da kule kollarıyla yakalandı; bu, bir Starship üst aşamasının ilk yakalanışı. 22 numaralı güçlendirici geri dönüş yanmasını erken bitirdi ve otomatik iptalden sonra kule yerine Meksika Körfezi'ndeki açık deniz bölgesine indi.
Kesinlik düzeyi: Geminin yakalanması birden fazla kaynak tarafından bildirildi. Güçlendiricideki düşük yakıt kütlesi alarmının nedeni hâlâ inceleniyor. İki aşamanın aynı uçuşta kurtarılması gerçekleşmedi; ısı kalkanının onarım olmadan yeniden kullanılabildiği de henüz gösterilmedi.
Roman Uzay Teleskobu: araçlar hassas biçimde hizalandı, bilimsel operasyonlara doğru bir adım
NASA, Nancy Grace Roman Uzay Teleskobu'nun araçlarının hassas biçimde hizalandığını duyurdu. Geniş Alan Aracı (WFI), yıldız konumları konusunda uyumlu çalışması gereken 18 dedektöre sahip; çünkü hem ana görüntüleyici hem de yönelim kılavuzu olarak görev yapıyor. NASA'ya göre Roman, Hubble veya Webb'den en az on kat daha kararlı olmalı. Sonraki adım, koronagrafın şekil değiştiren aynalarını hareket ettiren 3000'den fazla küçük hareketli parçanın denenmesi.
Kesinlik düzeyi: Hizalama doğrulanmıştır, ancak teleskop hâlâ devreye alma aşamasında ve bilimsel operasyonlar başlamadı. Uzayda gerçek yıldızlar ve gezegenlerle etkin yıldız ışığı kontrolü testleri henüz yapılmadı.
Euclid DR1-Foundation yayımlandı: 900 milyondan fazla gökada ve yaklaşık 15 bin güçlü kütleçekimsel mercek adayı
Avrupa Uzay Ajansı, Euclid teleskobunun DR1-Foundation adlı ilk büyük veri paketini yayımladı. Yaklaşık 13 aylık gözlemi kapsayan pakette 900 milyondan fazla gökada, 60 milyondan fazla kuasar adayı ve 160 milyondan fazla kaynağın tayfı yer alıyor. Yaklaşık 15 bin güçlü kütleçekimsel mercek adayı, makine öğrenmesi ve binlerce vatandaş bilim insanının katkısıyla belirlendi. Geniş Tarama kapsamı 1900 kare derece.
Kesinlik düzeyi: Veri yayımı doğrulanmıştır, ancak paket Euclid'in tarayacağı toplam gökyüzü alanının yalnızca yaklaşık yüzde 14'ünü kapsıyor. Kütleçekimsel mercekler yalnızca adaydır ve henüz nihai bir kozmolojik sonuç açıklanmadı. Tam DR1'in 2027 ortasında yayımlanması bekleniyor.
NASA: Voyager 1, 18 Kasım'da Dünya'dan bir ışık günü uzaklığa ulaşacak
NASA, 1977'de fırlatılan Voyager 1'in 18 Kasım Çarşamba günü Dünya'dan bir ışık günü uzaklığa, yani 16 milyar milden (yaklaşık 25,9 milyar kilometre) fazla bir mesafeye ulaşacağını duyurdu. Dünya'dan gönderilen bir sinyalin ona ulaşması yaklaşık 24 saat sürüyor. NASA, 17 Kasım'da sembolik bir dünya çapında ışık etkinliği ve 19 Kasım'da JPL'de bir panel planlıyor.
Kesinlik düzeyi: Bu dönüm noktası henüz gerçekleşmedi; 18 Kasım tarihi NASA'nın duyurusuna dayanıyor. Duyuruda mesafe yalnızca 16 milyar milden fazla olarak belirtiliyor, daha kesin bir değer verilmiyor.
NASA: LISA ve Webb, çift beyaz cüce çevresindeki gezegenleri saptayıp doğrulayabilir
The Astrophysical Journal'da yayımlanan iki makale, LISA kütleçekim dalgası gözlemevinin beyaz cüce çiftlerinin çevresindeki gezegenleri kütleçekim dalgası sinyalindeki değişimden nasıl saptayabileceğini ve James Webb Uzay Teleskobu'nun bunları kızılötesi fazlalık yoluyla nasıl doğrulayabileceğini inceliyor. Şimdiye kadar çift beyaz cücelerin çevresinde hiçbir gezegen bulunmadı. 500 ışık yılındaki bir test örneğinde Webb, Jüpiter'in yaklaşık beş katı kütleli bir gezegeni saptayabilir.
Kesinlik düzeyi: İki makale olası yöntemleri inceliyor ve bir gezegen keşfi değil. LISA henüz fırlatılmadı ve fırlatılması 2030'ların ortası için planlanıyor. Jüpiter'den hafif gezegenlerin saptanmasının yalnızca ideal koşullarda mümkün olduğu belirtiliyor.
Chandra, AT 2016blu yıldızının gizli eşini ortaya çıkardı: kara delik ya da nötron yıldızı
NASA'nın bildirdiğine göre Chandra X-ışını Gözlemevi'nin Mart 2026 verileri, yaklaşık 30 milyon ışık yılı uzaklıktaki NGC 4559 galaksisinde yer alan AT 2016blu yıldızının X-ışınlarında 2001-2002 verilerine göre en az 100 kat daha parlak olduğunu gösterdi. Yıldızın kütlesi Güneş'in en az 33 katıdır ve 2012-2026 arasında yaklaşık her 113 günde bir tekrarlayan en az 27 optik patlama kaydedildi. En iyi açıklama, yıldızın fırlattığı maddeyi her 113 günde bir yakalayan bir eşin varlığıdır. Bu, bu tür patlayan yıldızlardan ilk X-ışını tespitidir ve çalışma The Astrophysical Journal'da yayımlandı.
Kesinlik düzeyi: X-ışını kaynağının yıldızla ilişkili olduğu ve 113 günlük bir periyodun kaydedildiği belgelenmiştir. Eşin doğası hâlâ belirsizdir: yıldız kütleli bir kara delik ya da bir nötron yıldızı olabilir. Önerilen mekanizma kesin bir sonuç değil, en iyi açıklama olarak tanımlanmaktadır.
NASA'nın ikiz ESCAPADE uzay araçları Dünya yakın geçişlerini tamamladı ve Mars'a yöneldi
NASA, ikiz ESCAPADE uzay araçlarının ikisinin de motorlu Dünya yakın geçişini tamamladığını duyurdu: ilki 7 Kasım 2026'da yaklaşık 1000 mil irtifada, ikincisi 9 Kasım'da yaklaşık 650 mil irtifada gerçekleşti. Her geçişte motor, Mars'a yönelik enjeksiyon için yaklaşık 9 dakika çalıştı. NASA, böyle bir geçişi bir uzay aracını Mars'a göndermek için ilk kez kullandığını söylüyor. Görev 13 Kasım 2025'te fırlatılmıştı ve şimdi Mars'a yaklaşık 10 aylık yolculuk başlıyor.
Kesinlik düzeyi: Yakın geçişler ve motor ateşlemeleri NASA'nın raporunda belgelenmiştir. Mars yörüngesine giriş 7 ve 9 Eylül 2027 için, bilimsel operasyonlar ise Haziran 2028 için planlanmıştır; bunların hiçbiri henüz gerçekleşmedi ve yolculuk sırasında yörünge düzeltmeleri gerekecektir.
Perseverance, Jezero krateri kenarı yakınında yakut mineral yapısına sahip kromlu korundum saptadı
Perseverance gezgini üzerindeki SuperCam cihazı, lazeri açık renkli bir kayaya çarptığında 692,7 ve 694,1 nanometrede güçlü ve dar ışıma tepeleri kaydetti. Ekip bu ışımayı korundum yapısındaki krom atomlarına bağladı; kromlu korundum, yakut değerli taşının mineral biçimidir. Kaya, Jezero krateri kenarına yakın eski bir arazide yer alıyor ve bulgular Geophysical Research Letters dergisinde yayımlandı.
Kesinlik düzeyi: Kanıt spektroskopik ve çok küçük kristallerle ilgili; toplanabilir yakut bulunmadı. Korundum genellikle metamorfizmayla ya da pegmatitlerde oluşur ve Mars'ta levha tektoniği yoktur. Büyük çarpmaların yol açtığı yerel metamorfizma olası bir açıklamadır, ancak henüz doğrulanmadı.
Hera'nın Didymos'a ilk yakın görüntüsü, DART'ın hiç görüntülemediği yüzü gösteriyor
İki yıllık yolculuğun ardından ESA'nın Hera uzay aracı, tek renkli Asteroid Framing Camera ile 60 km mesafeden Didymos asteroit sisteminin ilk yakın görüntüsünü çekti. 780 m çapındaki Didymos net biçimde görülüyor; 151 m çapındaki uydusu Dimorphos'un büyük bölümü ise gölgede kalıyor. Görüntü, DART kamerasının çarpışmadan önce gördüğü yüzün karşı tarafını gösteriyor: ekvator sırtı, çok sayıda kaya blok, krater ve oluk ya da sırt benzeri desenler. Hera şu anda Dünya'dan 196,8 milyon km uzakta.
Kesinlik düzeyi: Görüntü ve betimlemesi doğrulanmıştır, ancak bilimsel yorum ön niteliktedir. ESA, yüzey özelliklerinin bir kısmının DART çarpışmasıyla fırlatılan malzemeden gelebileceğini söylüyor, ancak bunun hâlâ incelenmesi gerekiyor. Dimorphos büyük ölçüde gölgede olduğundan çarpma bölgesi hakkında sonuç çıkarılamaz. Daha ayrıntılı görüntüler 25 Kasım'da yayımlanacak.
Uzay yürüyüşçüleri son açılır güneş panelini kurdu; uzay istasyonunun güç yükseltmesi tamamlandı
NASA astronotu Anil Menon ve Kanada Uzay Ajansı astronotu Joshua Kutryk, 5 Kasım 2026'daki 6 saat 59 dakikalık uzay yürüyüşünde Uluslararası Uzay İstasyonu'nun sekizinci ve son açılır güneş panelini (IROSA) 3B güç kanalına kurup açtı. NASA, bunun Şubat 2021'de başlayan istasyon güç artırımı yükseltmelerini tamamladığını söylüyor. Proje için 18 uzay yürüyüşü yapıldı ve üretim kapasitesi 160 kilovattan yaklaşık 215 kilovata çıktı.
Kesinlik düzeyi: Panelin kurulumunu ve uzay yürüyüşünün bittiğini NASA bildirdi. 215 kilovat rakamı yaklaşıktır; kaynak, panellerin uzun vadeli performansını veya istasyon planlarına etkisini ele almıyor.
NASA'nın Swift gözlemevi 4 Kasım'da kuzey Sumatra üzerinde Dünya atmosferine girdi
ABD Uzay Kuvvetleri, NASA'nın Swift uzay aracının 4 Kasım 2026 Çarşamba günü ABD Doğu Saati ile 07:39'da Endonezya'daki Kuzey Sumatra bölgesi üzerinde Dünya atmosferine girdiğini doğruladı. Swift 2004'te fırlatılmıştı ve evrenin en güçlü patlamaları olan gama ışını patlamalarını incelemek için yapılmıştı. NASA daha önce aracın büyük bölümünün atmosferde yanmasını beklediğini belirtmişti.
Kesinlik düzeyi: Atmosfere giriş, zamanı ve yeri ABD Uzay Kuvvetleri tarafından doğrulandı. NASA bazı bileşenlerin atmosfere girişten sağ çıkmış olabileceğini söylemişti; kaynakta hayatta kalan parçalar veya düştükleri yer hakkında kesin bir bilgi yok.
J1328−1450 beyaz cücesi çevresinde iki halkalı enkaz diski; kayıp gezegenlerin izi
Gökbilimciler, VLT'deki X-shooter spektrografıyla bu beyaz cücenin çevresinde gezegen kalıntılarından oluşan bir toz diski buldu. Diskin aralarında bir boşluk bulunan iki halkası var; bu yapı daha önce beyaz cücelerde görülmemişti. İki halkanın kimyasal bileşimi farklı olup bunlarda kalsiyum, oksijen, magnezyum ve demir saptandı. Bu bulgu, gezegen sistemlerinin yıldızın ölümünden sonra da karmaşık yapılara sahip olabileceğini gösteriyor.
Kesinlik düzeyi: Halkaları tutan iki gezegen cismi gözlenmemiş, yalnızca çıkarım yoluyla öne sürülmüştür; başka bir yorum, iki halkanın tek bir cismin farklı katmanlarından gelmiş olabileceğidir.
Uluslararası Astronomi Birliği Küçük Gezegen Merkezi, 27 Ekim 2026'da Rubin verileriyle bulunan ve şu anda Güneş'ten yaklaşık 46 astronomik birim uzaklıkta olan 2026 ED138 cismini duyurdu. Çapının 600 ile 1500 kilometre arasında olduğu tahmin ediliyor; yörüngesi Güneş Sistemi düzlemine göre yaklaşık 25 derece eğimli. Matthew Holman ve Mario Jurić sonuçları DPS toplantısında sundu.
Kesinlik düzeyi: Boyut, uzaklık ve parlaklıktan tahmin edilmiştir; cüce gezegen statüsünün doğrulanması için kızılötesi gözlemler gerekir. Şimdilik yalnızca “aday” durumundadır.
NASA Artemis hızlandırma planını açıkladı: Artemis 3 Dünya yörüngesinde, Artemis 4 iniş
NASA, 23 Ekim 2026'da Kennedy Uzay Merkezi'ndeki basın toplantısında, dört astronotun 2027'de Artemis 3 görevinde Ay inişi için gerekli sistemleri sınamak üzere alçak Dünya yörüngesine gideceğini duyurdu. Bu programdaki ilk insanlı iniş Artemis 4'e bırakıldı; açıklanan hedef, Amerikalıların 2028'de Ay yüzeyine dönmesidir.
Kesinlik düzeyi: Yayımlanan metin yalnızca yılları belirtmekte, kesin fırlatma veya iniş tarihi belirlenmemiştir; 2028 yılı bir hedeftir, kesin bir taahhüt değildir.
Euclid'in keşfettiği ilk kuyruklu yıldız; C/2026 S1, 1.3 milyar kilometre uzaklıkta
Uzak galaksilerin görüntülenmesi için yapılan Euclid uzay teleskobu, 16–24 Eylül 2026 görüntülerinde hiçbir katalogla eşleşmeyen hareketli bir cisim gösterdi. Bu cisim C/2026 S1 (Euclid) kuyruklu yıldızı olarak doğrulandı ve yörünge periyodu binlerce yıldır. Keşfi, kozmolojik tarama verilerinin Güneş Sistemi'ndeki küçük cisimleri de ortaya çıkarabileceğini gösteriyor.
Kesinlik düzeyi: ESA bu keşfi tesadüfi olarak nitelendirmektedir, çünkü Euclid hareketli cisimleri izlemek için tasarlanmamıştır; yörünge periyodu daha fazla veriyle düzeltilecektir.
Güneş Eylül'de sakin, ancak 25. çevrimin azalma evresi büyük fırtına riskini sıfırlamıyor
18 Eylül 2026 tarihli güneş etkinliği raporu (NOAA verilerine dayanarak) hiçbir parlama kaydetmedi, diskte numaralandırılmış hiçbir güneş lekesi bölgesi görünmüyordu ve M veya X sınıfı parlama olasılığı günlük yalnızca yüzde 1 idi. Birleşik Krallık Met Office, 2026'nın başında güneş maksimumunun fiilen 2024 ve 2025'te yaşandığını ve çevrimin azalma evresine girdiğini açıkladı. Ancak Met Office'ten Krista Hammond'a göre, tarihteki en güçlü uzay havası olayları çoğunlukla maksimumdan sonra meydana gelmiştir.
Kesinlik düzeyi: Eylül raporu tek günlük bir görüntüdür ve ondan genel bir eğilim çıkarılamaz; Met Office de büyük olayların olasılığını veya zamanını açıklamamıştır.
ESA 2026 Uzay Ortamı Raporu: Dünya yörüngesi sağlık göstergesi bir yılda yaklaşık 4'ten 50'ye çıktı
14 Eylül 2026'da yayımlanan ve 2025 sonuna kadarki verileri kapsayan ESA raporu, 2025'te 300'den fazla fırlatma ve 4000'den fazla yük bildiriyor. Uzay ortamı sağlık göstergesi yaklaşık 4'ten yaklaşık 50'ye sıçradı ve ortalama olarak günde üçten fazla uydu veya roket gövdesi atmosfere geri dönüyor. ESA, yeni fırlatma olmasa bile parçalanma nedeniyle uzay parçalarının artacağını ve aktif enkaz temizliğinin gerekli olduğunu belirtiyor.
Kesinlik düzeyi: Cisimlerin yeniden girişinden kaynaklanan yer kayıplarının riski artmakla birlikte hâlâ düşük değerlendirilmektedir; ayrıca öngörü yöntemi 200 yıllık yerine 100 yıllık bir ufuk kullanmaktadır ve sayılar modele dayalıdır.
Hera Kasım 2026'da Didymos sistemine ulaşıyor; Ramses 2029'da Apophis'in geçişi için hazırlanıyor
Lahey'deki Europlanet Science Congress basın toplantısında (7 Eylül 2026), ESA'nın Hera sondasının DART çarpma deneyinin sonuçlarını yakından incelemek üzere Kasım 2026'da Didymos ve Dimorphos ikili sistemine varacağı duyuruldu. Ramses görevinin de Apophis'e, 13 Nisan 2029'daki Dünya'ya yakın geçişi sırasında eşlik etmesi planlanıyor.
Kesinlik düzeyi: Hera'nın varış günü ve Ramses'in fırlatma tarihi kaynak sayfada yer almamaktadır; Apophis 2029 için çarpma tehdidi oluşturmaz ve görev bilimsel ve hazırlık amaçlıdır.
Yeni ön baskı: K2-18 b'de karmaşık moleküllere dair işaretler, kesin tespit yok
Bir araştırmacı grubu 4 Eylül 2026'da arXiv'de on gezegenin JWST/MIRI geçiş tayflarını inceledi ve K2-18 b hakkında “karmaşık moleküllere dair işaretlerden” söz etti. Bu özette belirli hiçbir molekül doğrulanmamıştır. Daha önce, Mart 2026'da yayımlanan bir makale (Tsai ve ark.), verilerin DMS varlığı varsayılmadan da bir alt-Neptün ile açıklanabileceğini göstermişti.
Kesinlik düzeyi: Bu çalışma bir ön baskıdır ve büyük olasılıkla hakem değerlendirmesinden geçmemiştir; moleküller kesin olarak tespit edilmemiştir ve olası herhangi bir bileşiğin biyolojik veya biyolojik olmayan kökeni belirsizdir; yaşam keşfi iddiası ileri sürülmemiştir.
Nancy Grace Roman Uzay Teleskobu Kennedy Uzay Merkezi'nden Falcon Heavy ile fırlatıldı
NASA, Roman Uzay Teleskobu'nun 30 Ağustos 2026'da ABD Doğu saatiyle 7:26'da Florida'daki 39A rampasından Falcon Heavy roketiyle uzaya gönderildiğini açıkladı. Geniş görüş alanı ve hızlı tarama gücüyle bu gözlemevi, milyarlarca galaksinin haritasını çıkarmak, öte gezegenleri bulmak ve kara delikleri incelemek üzere tasarlanmıştır; asıl görev süresi beş yıldır.
Kesinlik düzeyi: Fırlatma yalnızca ilk adımdır; bilimsel veriler yörüngeye ulaşıldıktan ve araçların devreye alma döneminden sonra elde edilecektir. Bu aşamada henüz hiçbir bilimsel bulgu bildirilmemiştir.
Chang'e-7 fırlatması ertelendi; Çin İnsanlı Uzay Ajansı: bu yılki fırlatma penceresi kaçırıldı
Çin İnsanlı Uzay Ajansı 19 Ağustos'ta Chang'e-7 sondasının Long March 5 roketiyle Wenchang fırlatma rampasına yerleştirildiğini açıkladı. Dört gün sonra, 23 Ağustos'ta aynı kurum kısa bir bildiriyle görevin fırlatma koşullarını sağlamadığını ve bu yıl planlanan pencerede gerçekleştirilmeyeceğini söyledi. Teknik neden ve yeni tarih açıklanmadı. Görevin Ay'ın güney kutbunu incelemesi planlanıyor.
Kesinlik düzeyi: Ertelemenin nedeni ve yeni fırlatma zamanı resmî bildiride belirtilmemiştir; nedenine ilişkin her çözümleme yalnızca spekülasyondur.
S301; galaksinin en hızlı yıldızı, Samanyolu'nun merkezindeki kara deliğin dönüşüne dair en yakın kanıt
GRAVITY+ ekibi, VLTI teleskobuyla S301 yıldızının yörüngesini 2017'den beri izlemektedir. Bu yıldız her 8.7 yılda bir Sagittarius A* çevresinde dolanır ve kara delikten yaklaşık 1.78 milyar kilometre uzaklıktaki en yakın noktada saniyede yaklaşık 25 bin kilometreye yakın bir hıza ulaşır. Yıldızın yörüngesi kara deliğe o kadar yakındır ki ileride kara deliğin dönüşünü ölçmek ve genel görelilik kuramını sınamak için kullanılabilir.
Kesinlik düzeyi: Kara deliğin dönüşünün ölçümü henüz yapılmamıştır; ekip bunu en az iki tam yörüngeden sonra, yani 2031 civarında beklemektedir. Yıldızın ikili olduğu yönündeki köken de çıkarımdır, doğrudan gözlem değildir.
Ağustos 2026'da iki orta şiddette G2 jeomanyetik fırtınası; Güneş çevriminin olağan düzeyinde olaylar
NOAA Uzay Havası Tahmin Merkezi, 2 Ağustos 2026'da 17:59 UTC'de bir CME'nin gelişinin ardından alanın G2 (orta) düzeyine ulaştığını kaydetti. 8 Ağustos'ta da, 5 ve 6 Ağustos patlamalarına atfedilen yavaş bir CME'nin gelişinden sonra başka bir G2 fırtınası gözlendi. Her iki olay da “orta” fırtınaların en alt kategorisinde yer almaktadır.
Kesinlik düzeyi: NOAA sayfaları Kp değerini veya hasarı bildirmemektedir ve bu olaylar Güneş etkinliğinin olağan düzeyindedir, istisnai bir olay değildir.
SN 2026gzf süpernovası; kütleli bir yıldızın ilk andan itibaren ölümü, göreli jet olmadan
Einstein Probe uydusu 21 Mart 2026'da, yaklaşık 500 milyon ışık yılı uzaklıktaki bir galakside geniş çizgili Ic türü bir süpernovaya ait X-ışını patlaması kaydetti. Bu tür süpernovalar genellikle gama ışını patlaması olayına eşlik eder, ancak Chandra ve VLA gözlemleri ne göreli bir jet ne de onun art ışımasını buldu. Bu sonuç, kütleli yıldızların ölüm için daha çeşitli yollara sahip olabileceğini söylüyor.
Kesinlik düzeyi: Jetin yokluğu gözlemlerin görememesine dayanmaktadır ve “boğulmuş jet” açıklaması yalnızca bir olasılıktır; sonuçlar bir ApJ Letters makalesinde bildirilmiştir ve tam resim henüz oluşmamıştır.
PDC 2027 gezegen savunması tatbikatı: çarpma olasılığı yüzde 19 olan varsayımsal 2026 PDC27 asteroidi
2027 Gezegen Savunması Konferansı için tamamen varsayımsal bir senaryo tasarlanmıştır: 28 Haziran 2026'da keşfedildiği varsayılan 2026 PDC27 adlı cismin 10 Temmuz 2038'deki çarpma olasılığı, senaryonun ilk noktasında (1 Ağustos 2026) yüzde 19, çapı ise yaklaşık 80 ile 85 metre olarak tahmin edilmektedir. Varsayımsal IAWN bildirisi 15 Temmuz'da yüksek belirsizlikle yüzde 16 değerini vermiştir ve amacı SMPAG ve UNOOSA gibi kurumlar arasındaki koordinasyonu denemektir.
Kesinlik düzeyi: Bu cisim gerçek değildir; üç harfli PDC adı kurgusal olduğunu göstermek için bilerek seçilmiştir ve hiçbir gerçek riski yansıtmaz.
Betelgeuse'in eşine dair şimdiye dek en güçlü kanıt; SPHERE ile doğrudan görüntüleme
Miguel Montargès liderliğindeki bir ekip, Aralık 2024'te VLT'deki SPHERE aracıyla bu kırmızı süper devin olası eşini doğrudan görüntüledi. Kütlesinin şu anda Güneş'in yaklaşık iki ila üç katı olduğu tahmin ediliyor. Kesin doğrulama veya reddetme, eşin yıldızın karşı tarafında bulunacağı yaklaşık bir yıl sonraki sonraki gözlemde mümkün olacaktır.
Kesinlik düzeyi: Bu cisim hâlâ eş “adayıdır” ve Betelgeuse'in gelecekteki süpernovası üzerindeki etkisi bilinmemektedir.
İlk güvenilir öte ay adayı; bir kahverengi cücenin çevresinde Jüpiter kütlesinde cisim
VLT'deki CRIRES+ aracı ve radyal hız yöntemiyle CD-35 2722 sistemindeki kahverengi cücenin küçük salınımları kaydedildi; bu salınımlar, yörüngesinde en az Jüpiter kütlesinde bir cismin bulunduğuna işaret ediyor. Kahverengi cücenin kütlesi Jüpiter'in 30 katından fazladır ve Güneş'in yarı kütlesine sahip bir yıldızın çevresinde dolanır. Rapor Nature dergisinde yayımlanmıştır.
Kesinlik düzeyi: Bulgu doğrulanmamıştır ve doğrulansa bile bir kahverengi cücenin çevresinde dolanan cisim için “öte ay” teriminin resmî tanımı açık değildir.
Beta Pictoris d; Dünya'dan görüntülenen en sönük gezegen, 63 ışık yılı uzaklıkta
Beta Pictoris sistemindeki üçüncü gezegen, VLT'deki ERIS aracıyla açıkça ortaya çıkarıldı; kütlesi Jüpiter'in yaklaşık 2.4 katı olan ve b ile c gezegenlerinden çok daha uzak bir yörüngede dolanan bir gaz devidir. Bu gezegen SPHERE arşiv verilerinde ve JWST'deki NIRCam'de de görülebilmektedir ve ayrı bir ekip onu JWST ile bağımsız olarak bulmuştur. Kütlesi ve konumu, bu sistemin toz diskinin biçimini açıklayabilir.
Kesinlik düzeyi: “En sönük” ifadesi görünür parlaklığa değil öz parlaklığa işaret eder ve kesin doğrulama daha fazla izleme gerektirir; diskin biçimiyle ilişkisi de olası bir açıklamadır, kesin değildir.
Perseverance: Jezero Krateri'nin kenarı büyük olasılıkla bir dizi kadim çarpmayla oluşmuş
15 Temmuz 2026'da Journal of Geophysical Research: Planets dergisinde yayımlanan bir çalışma, Broom Point adlı 75 metrelik kaya kütlesini incelemiştir. Kaya breşleri ve ince cam taneleri gibi kanıtlar, bu kütlenin asteroitlerin tekrarlanan çarpmalarıyla biriktiğini ve büyük olasılıkla 3.9 milyar yıldan daha yaşlı olduğunu gösteriyor. Baş yazar, Londra İmparatorluk Koleji'nden Alex Jones'tur.
Kesinlik düzeyi: Yaş yalnızca bir tahmindir ve kesin ölçüm, Dünya'daki laboratuvarlara ve Bell Island ile Main River örneklerinin geri getirilmesine bağlıdır; suyun veya buzun rolü de yalnızca önerilmiştir.
“CRASH Saati”: alçak yörüngede çarpışmaya kalan süre 164 günden 2.5 güne düştü
Regina, British Columbia ve Princeton üniversitelerinden araştırmacılar, tüm uyduların aynı anda manevra yeteneğini yitirmesi durumunda ilk çarpışmalara ortalama ne kadar süre kaldığını gösteren CRASH Clock adlı bir gösterge tanımladı. Bu değer 2018'in başında yaklaşık 164 gündü ve Mayıs 2026'da yaklaşık 2.5 güne düştü. Starlink uyduları 2025'te çarpışmadan kaçınmak için yaklaşık 300 bin manevra yaptı.
Kesinlik düzeyi: Bu gösterge en kötü durum senaryosudur, Kessler sendromu için geri sayım değildir ve yalnızca kamuya açık yörüngelere ve izlenen parçalara dayanarak hesaplanır; bir milyondan fazla küçük parça izlenmemektedir.
3I/ATLAS; olağandışı izotop oranı ve Güneş'ten daha yaşlı bir sistemde köken almasına dair işaretler
Araştırmacılar, VLT'deki UVES spektrografıyla bu yıldızlararası kuyruklu yıldızın çevresindeki siyanür moleküllerinde karbon ve azot izotoplarının oranını ölçtü; bu, Güneş Sistemi dışında oluşmuş bir kuyruklu yıldız için yapılan bu türden ilk ölçümdür. Değerler Güneş Sistemi kuyruklu yıldızlarından belirgin biçimde yüksekti ve ağır elementlerce fakir, yaşlı bir yıldızın dış bölgelerinde oluşumla uyumludur. JWST ve ALMA çalışmaları da yüksek döteryum bildirmiştir.
Kesinlik düzeyi: Kökene ilişkin sonuç yorumsal ve olasılıksaldır, Güneş'in yaşının iki katından fazla olduğu iddiası ayrı bir ön baskıya dayanır ve çalışma yalnızca tek bir cismi incelemektedir.
Tianwen-2 sondası 2016HO3 asteroidine yaklaşık 20 kilometre mesafeye ulaştı
Çin Ulusal Uzay Ajansı 6 Temmuz 2026'da, Tianwen-2 sondasının yaklaşık 400 gün ve bir milyar kilometreye yakın uçuşun ardından 2016HO3 (Kamoʻoalewa) asteroidine yaklaşık 20 kilometre mesafeye ulaştığını ve bilimsel araştırmaya başladığını açıkladı. Asteroidin ilk tespiti 6 Haziran'da, 2000 kilometre mesafeye varış ise 19 Haziran'da gerçekleşmiştir; sonraki hedef, örnek alımına hazırlık için yüzeyin biçimini ve bileşimini ayrıntılı incelemektir.
Kesinlik düzeyi: Bu bilgiler Çin'in resmî bildirisinden alınmıştır; örnek alımı ve örneğin getirilmesi henüz yapılmamıştır ve sonraki aşamaların başarısına bağlıdır.
X1.1 parlamasının ardından güçlü G3 jeomanyetik fırtınası; kutup ışıkları düşük enlemlere kadar
30 Haziran 2026'daki X1.1 parlamasıyla ilişkili CME patlaması, AR 4479 etkin bölgesinden 3 Temmuz'da Dünya'ya ulaştı ve 4 Temmuz'un erken saatlerinde yaklaşık 7.33 Kp göstergesiyle G3 (güçlü) düzeyine çıktı. Güneş rüzgârının hızı saniyede 630 kilometreye yakın bir değere yükseldi ve kutup ışıkları otuzdan fazla ABD eyaletinde ile Kanada ve Tazmanya'nın bazı bölgelerinde görüldü. NOAA olası sonuçları elektrik şebekesi voltaj düzeltmesi, geçici seyrüsefer ve HF aksaması ile alçak yörüngede sürüklenme artışı olarak açıkladı.
Kesinlik düzeyi: G3 düzeyi, beş dereceli ölçekte orta-üstü bir seviyedir ve nihai raporlar ciddi bir hasar göstermemiştir; sayısal ayrıntılar The Watchers'ın NOAA'ya dayanan haberinden alınmıştır.
Vera C. Rubin Gözlemevi'nde on yıllık LSST taramasının resmen başlaması
Rubin Gözlemevi, 30 Haziran 2026'da on yıllık “Uzay ve Zaman Mirası Taraması”nın resmen başladığını duyurdu. 3200 megapiksellik kamerası yaklaşık her 40 saniyede bir görüntü alıyor ve her gece yaklaşık bin görüntü ile yedi milyona kadar uyarı üretiyor. Açıklamaya göre yaklaşık altı haftada, 33'ü Dünya'ya yakın cisim olmak üzere 11 binden fazla yeni asteroit belirlendi.
Kesinlik düzeyi: Bu rakamlar gözlemevinin kendi açıklamasından alınmıştır ve bulguların büyük bölümü hâlâ yörünge doğrulaması ve bağımsız inceleme aşamasındadır.
Nature Astronomy: Enceladus'ta yaşam iddiası biyotik olmayan temel çizgiyle sınanmalı
Peter Higgins liderliğinde ve Barbara Sherwood Lollar'ın katkısıyla hazırlanan, 17 Haziran 2026'da Nature Astronomy'de yayımlanan makale, yüzey altı okyanuslarında biyolojik işaretleri biyolojik olmayan süreçlere karşı değerlendirmek için nicel bir çerçeve öneriyor. Yazarlar Enceladus örneğiyle, mevcut belirsizliklerin metan ve karbon dioksit izotoplarının tek başına bir biyosferin varlığını kanıtlamasına izin vermediğini gösteriyor.
Kesinlik düzeyi: Bu makale yaşam kanıtı sunmamaktadır; senaryosu varsayımsaldır ve gelecekteki ölçümlere bağlıdır. Bu özet, tam metne ulaşılamadığı için özete dayanmaktadır.
Uzay istasyonunun PrK tünelinde hava sızıntısı ve mürettebatın Dragon kapsülünde geçici sığınması
Haziran 2026'nın başladığı haftada Roskosmos, Zvezda modülünün PrK transfer tünelindeki hava sızıntı hızının günde yaklaşık iki pound'a (yaklaşık bir kilograma) ulaştığını ve yeni şüpheli noktalar bulunduğunu bildirdi. NASA, yapısal onarım dönemi için beş Amerikalı mürettebatı Dragon'daki “güvenli sığınağa” gönderdi. Aynı gün Roskosmos yapısal onarımı durdurdu ve ölçüm ile sızdırmazlık macunlarının gözden geçirilmesi için zaman aldı; NASA bu kararı kesin biçimde onayladı ve mürettebat olağan faaliyetlerine döndü.
Kesinlik düzeyi: PrK çatlakları 2019'dan beri bilinmektedir ve kök neden hâlâ belirsizdir; NASA onarımın nihai zamanlamasını açıklamamıştır ve mürettebat hiçbir aşamada tahliye edilmemiştir.
Yedi sıcak Jüpiter'de şaşırtıcı rüzgârlar; öte gezegenlerde manyetik alana dair en güçlü işaretler
VLT'deki ESPRESSO aracı ve Gemini North'taki benzer tayfölçümle, çok sıcak yedi gaz devinde rüzgâr hızı saatte yaklaşık 7200 ile 25 binden fazla kilometre arasında ölçüldü; oysa Jüpiter'in en hızlı rüzgârları saatte yaklaşık 1500 kilometredir. Daha sıcak gezegenlerde rüzgârlar daha yavaştı ve ekibin en iyi açıklaması, yüklü parçacıkları yavaşlatan küresel bir manyetik alandır.
Kesinlik düzeyi: Alanların şiddeti rüzgâr verilerinden çıkarılmıştır ve doğrudan ölçülmemiştir; makale hâlâ Nature Astronomy'de yayımlanma aşamasındadır ve yorum değişebilir.
Haberler, belirtilen kaynakların yeniden yazılmış özetleridir. “Doğrulandı” durumu, olayın veya ölçümün esasının belgelenmiş olduğu anlamına gelir; çevresindeki her yorumun kesin olduğu anlamına gelmez.